Liderler için en önemli gereklilik: kendini yansıtma
Muhtemelen herkes kendini yansıtma yeteneğine sahip olduğunu iddia eder. Bunun her zaman böyle olmadığını kişisel bir örnekle gösterebiliriz: Geçtiğimiz Perşembe günü, beş yıl aradan sonra, Echometer ile seyahat ederken bir kariyer fuarında okul arkadaşım Johannes ile karşılaştım (bkz. Linked-In Gönderisi). Kısa bir konuşmadan sonra, ondan çıktı:
“Geçen hafta Lukas’la hala senin hakkında konuşuyorduk. Konuşma tarzınla dalga geçtim. Okulda hep çok kesik kesik konuşurdun… çok kesik kesik.” Teşekkür ederim, Johannes. Seni görmek güzeldi. Komik olduğunu düşünmüştüm. Ve devam etti: “Artık böyle konuşmuyorsun.”
Tüm bunlarla ilgili ilginç bir şey var: Okulda bu şekilde algılandığımın farkında değildim, yıllar içinde de bir değişiklik fark etmedim. Ve işte konunun tam ortasındayız.
Kişilik, performans ve zeka gibi konularda kendimi ne kadar iyi değerlendirebiliyorum? Bu soru iş bağlamında çok önemli ve kesinlikle yöneticiler için özellikle önemli bir gereklilik. Çalışmalar şunu gösteriyor:
Bir yönetici kendini ne kadar iyi değerlendirebilirse, bir çalışanın performansı, sosyal davranışı ve sadakati de o kadar iyi olur.
Whittington, Coker, Goodwin, Ickes ve Murray, 2009; Fleenor, Smither, Atwater, Braddy & Sturm, 2010
Önce bir şey: korelasyon nedir?
Örneğin, kişiliğe ilişkin öz değerlendirmenin doğruluğu sorusunu ve dolayısıyla yöneticiler için en önemli gereklilik sorusunu yanıtlamak için korelasyonların ne olduğunu anlamak yardımcı olur. Korelasyon, iki değişkenin ne kadar ilişkili olduğunun istatistiksel bir ölçüsüdür. -1 ile 1 arasında değişebilir; burada negatif bir sayı negatif bir ilişkiyi ifade eder. Korelasyon 0’a ne kadar yakınsa, ilişki o kadar azdır.
Bu örnekler durumu daha açık hale getirecektir: Tek yumurta ikizleri aynı genetik önkoşullara sahiptir. Dolayısıyla, ikizlerden biri çok zeki ise, diğerinin de öyle olması muhtemeldir (korelasyon: 0.81; Loehlin, 1992).
Başka bir örnek: Zeki olanların eğitimli olma olasılığı da daha yüksektir (korelasyon: 0.70). Ya da: Bir kişi ne kadar yoksulsa, suç işleme olasılığı o kadar yüksektir (korelasyon: 0,25.); Hsieh & Pugh, 1993). İkinci örnekte, korelasyon önemli ölçüde daha düşüktür. Bununla ilgili olarak: Bir korelasyonun her zaman nedensel bir ilişki (!) ile eşanlamlı olmadığı gerçeği aşağıdaki örneklerle gösterilmektedir bu makalede.
Ama benim ve senin arasındaki bağlantı ne kadar yüksek? Değerlendirme benim kişiliğim ve gerçek Kişilik mi?
Yöneticiler için gereklilikler: benlik algısı ile başkalarının algısı arasındaki bağlantı
Oldukça düşük. Aşağıdaki grafik korelasyonları göstermektedir.
Bu bize ne anlatıyor? Öz değerlendirmemizin - kendimize dair algımızın - nispeten yanlış olduğunu. Sadece iyi yöneticiler değil, Scrum Master’lar veya koçlar da bu olgunun farkında olmalı ve sürekli olarak öz değerlendirme yapmalıdır. Ama sadece bu değil - düzenli geri bildirim almak da faydalıdır. Bu konuda neyin yardımcı olabileceği ve kendimizi neden bu kadar kötü değerlendirdiğimiz Jean tarafından ele alınıyor: bu blog yazısı.
Yansıtma sürecini hızlandırmak istiyorsanız ve bu liderler için çok önemli bir gereklilikse, aşağıdakilere göz atmanızda fayda var 360º geri bildirim aracımız. Birkaç merkezi kurala uyulduğu takdirde 360 derece geri bildirim kullanılabilir (bkz. Başka bir blog makalesi (benden) - öz yansıtma yoluyla öz algımızı teşvik etmek için çok uygun olabilir. Ve sonunda bireylerde davranış değişikliklerine bile neden olabilir.
Yöneticiler için gereklilik - Kaynaklar
Atwater, L., Waldman, D., Ostroff, C., Robie, C., & Johnson, K. M. (2005). Öz1TP11Diğer anlaşması: ABD ve Avrupa’da performans ile ilişkisinin karşılaştırılması. Uluslararası Seçme ve Değerlendirme Dergisi, 13(1), 25-40.
Asendorpf, J. B. (2015). Kişiliğe kişi merkezli yaklaşımlar.
Fleenor, J. W., Smither, J. W., Atwater, L. E., Braddy, P. W., & Sturm, R. E. (2010). Liderlikte öz1TP11Diğer derecelendirme anlaşması: Bir inceleme. The Leadership Quarterly, 21(6), 1005-1034.
Harris, M. M., & Schaubroeck, J. (1988). A meta-analysis of self-supervisor, self-peer, and peer-supervisor ratings. personel psikolojisi, 41(1), 43-62.
Hsieh, C. C., & Pugh, M. D. (1993). Yoksulluk, gelir eşitsizliği ve şiddet suçları: son toplu veri çalışmalarının bir meta-analizi. Criminal justice review, 18(2), 182-202.
Loehlin, J. C. (1992). Kişilik gelişiminde genler ve çevre. Newbury Park, CA: Sage
Whittington, J. L., Coker, R. H., Goodwin, V. L., Ickes, W., & Murray, B. (2009). Transaksiyonel liderlik yeniden gözden geçirildi: öz1TP11Diğer anlaşma ve sonuçları. Journal of Applied Social Psychology, 39(8), 1860-1886.
Başlık resmi tasarlanmış yanalya / Freepik.
